چرا گوگل رو کنار گذاشتم؟ (Degooglize)

نویسنده Leen 01 Sep 2025 · 18:06

من همیشه یه وسواس خاص نسبت به اطلاعات شخصیم داشتم ـ اینکه کی داره چی ازم ذخیره می‌کنه، کجاها رد پای اینترنتیم مونده، و اینکه آیا واقعاً من مالک داده‌هام هستم یا نه؟

راستش خیلی وقت بود دنبال این بودم که ردپای دیجیتال‌م رو تا حد ممکن شخصی نگه دارم. نه به خاطر کار خلاف، فقط چون می‌خوام داده‌هام مثل یه آدم نرمال مال خودم باشه (مرسی عههه). سرویس‌های مختلفی رو تست کردم: روی لپ‌تاپم یه موتور جست‌وجوی Searx داشتم که توی داکر خیلی راحت ران می‌شد، گاهی از ProtonMail استفاده می‌کردم، و خلاصه همیشه یه گوشهٔ ذهنم درگیر این چیزها بود.

اما چیزی که باعث شد تصمیم بگیرم یه قدم بزرگ بردارم، خریدن یه Raspberry Pi 5 بود.

همه‌چی رو ساده‌تر کرد: یه کامپیوتر کوچیک همیشه‌روشن که کاملاً تحت کنترل خودم بود. هم‌زمان یه ویدیو از PewDiePie دیدم که داشت دربارهٔ همین موضوع حرف می‌زد ـ اینکه چطور داره خودش رو از وابستگی به گوگل جدا می‌کنه. با خودم گفتم:

اگه حتی اونم داره به این فکر می‌کنه، چرا من نه؟


جایگزین‌هایی که پیدا کردم

وقتی شروع کردم، سرویس‌های گوگل رو آروم‌آروم کنار گذاشتم. نه یه‌شبه، نه هم‌زمان، بلکه قدم‌به‌قدم:

  • Google Search → موتور جست‌وجوی Searx (self-hosted) + DuckDuckGo
  • Gmail → اول ProtonMail، بعد MailWizz (self-hosted)
  • Google Drive / Docs → Nextcloud + Collabora (self-hosted)
  • Google Calendar → تقویم Nextcloud
  • Google Meet → Nextcloud Talk (self-hosted)
  • Google Play → وب‌سایت APKMirror
  • Google Passwords → سرویس Vaultwarden (self-hosted)

تقریباً همه‌چیز… به‌جز YouTube که هنوز هیچ جایگزین واقعی براش وجود نداره. ولی حتی با یوتیوب هم تا جایی که بشه بدون حساب کار می‌کنم.


سخت‌ترین قسمت چی بود؟

ستاپ کردن سرویس‌های جایگزین خیلی زمان‌بر بود. باید کلی مستندات می‌خوندم، انجمن‌ها رو می‌گشتم، configها رو دستکاری می‌کردم و با مشکلات عجیب‌غریب دست‌وپنجه نرم می‌کردم.

و واقعیتش اینه که موتورهای جست‌وجوی جایگزین مثل Searx یا DuckDuckGo هنوز دقت گوگل رو ندارن. قبلاً یه سؤال فنی خیلی خاص رو توی نتیجهٔ اول گوگل پیدا می‌کردم، الان باید بیشتر بگردم. با این حال، ارزشش رو داره.


آیا الآن خیالم راحت‌تره؟

قطعاً.

یه حس کنترل دارم که قبلاً نبود. تقریباً می‌دونم اطلاعاتم کجاست، کی بهش دسترسی داره، و اگر بخوام، می‌تونم همه‌چیو پاک کنم. از افزونه‌هایی مثل Chameleon هم استفاده می‌کنم تا ترکرها رو بلاک کنم.

هر قدمی که برمی‌دارم، حس می‌کنم یه پله از غول‌های تکنولوژی فاصله می‌گیرم و بیشتر خودم می‌شم، نه فقط یه دیتای تبلیغاتی.


دلم برای چی تنگ می‌شه؟

گوگل، لعنتی، خیلی خوبه توی اینکه همه‌چی رو به هم وصل کنه.

Gmail، Calendar، Meet، Drive — همه کنار هم بودن، و کار کردن باهاشون خیلی راحت بود. لاگین با حساب گوگل؟ راحت‌ترین روش لاگین.

اما من تصمیم گرفتم راحتی رو فدای حریم خصوصیم نکنم.


جایگزین‌ها بهترن یا فقط «کافی‌ان»؟

خیلی بهتر از چیزی‌ان که فکر می‌کردم.

Nextcloud آن‌قدر قدرتمنده که جای Drive، Docs، Calendar و حتی File Manager رو برام پر کنه. Vaultwarden هم بهترین پسوردمنیجری بوده که تا حالا داشتم.

و از همه مهم‌تر؟

اون پشت خودمم که دارم همه‌چیز رو می‌چرخونم. هم کلی چیز یاد گرفتم، هم هر روز دارم چیز جدید یاد می‌گیرم.


اگر تو هم می‌خوای از گوگل جدا شی…

آب دستته بذار زمین و شروع کن.

لازم نیست همه‌چیو یه‌باره کنار بذاری. با یه چیز شروع کن—مثلاً همین جست‌وجو. بعد ایمیل. بعد فایل‌ها. و همین‌طوری برو جلو.

سختیش فقط روزهای اوله. بعدش کم‌کم عادت می‌کنی. و یهو می‌بینی داده‌هات مال خودته و اینترنت دوباره خونه‌ته — نه یه اتاق اجاره‌ای توی دیتافارم گوگل.

دیدگاه‌ها

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد.

دیدگاه بگذارید